Bu aralar eve tıkılıp kalmam bana pek yaramadı anlaşılan. İyice bunaldığımı hissediyorum... O kadar ki, ne anime izleyesim, ne oyun oynayasım, ne de başka birşey yapasım var. Boş boş oturuyorum PC karşısında. Hiçbirşey yapmadan...

Ve bundan çok rahatsız oluyorum. Çünkü yapacak birşey bulamadığım (yada bulduğum ama yapmak istemediğim) zaman düşünmeye başlıyorum. Düşünmek şu anda bana pek yararı olmayan birşey, zira düşündükçe kendimi daha kötü hissediyorum. O halde ne yapmalıyım? Bu durumu nasıl yenmeliyim? Bilmiyorum...

Ha, aslında biliyorum ama... Ama işte... Tüm olan biten sanki bu konuşmanın olmasını engellemek istermiş gibi önüme bir ton engel yığarken ben nasıl konuşabilirim ki? Bu sefer de içimde birikip beni zehirliyor, orası apayrı tabi...

Ha, bugün Sands of Time'da Farah'ın söylediği bir sözü hatırladım Emre'yle SoT muhabbeti yaparken. "Cuk" derler ya... Ondan işte.

Love is life, so if you want to live, die in love, die in love if you want to stay alive...

Eh, biraz da değişik birşeyler yazayım buraya hazır moralim biraz yerine gelir gibi olmuşken, değil mi ama? =P

Müzik kutumda uzun zamandır Edge and Pearl duruyordu, hazır Soul Eater'ın 2. açılışı olan Papermoon yayınlanmış, neden onu koymuyorum müzik kutusuna diye sordum kendime. Sormakla da kalmadım, koydum hatta.

Dahası buraya Soul Eater 2. açılış linkini de koyayım, görmeyen varsa görsün, izlesin, "vay be süper olmuş" desin.



I'm falling
Down into my shadow
Iki wo hisomete
matteiru Deadly Night
Don't Scary
Kimi ga nosomeba
donna sekai mo
sono me ni utsuseru kara
See you in your dreams yeah baby
kowai yume datoshitemo

(I'm falling
Down into my shadow
With breath concealed
And the deadly night is waiting
Don't Scary
If you wish for
Any kind of world
It can be reflected in those eyes
See you in your dreams yeah baby
Even it's a nightmare)

Fairy Blue kimi no tame ni
hoshi wo kudaki
kasaritsuketa
Black Paper Moon
Shinjite kureta nara!
When you're
lost "Here" I am...
"Forever" With Your Soul
miagereba kagayaku
tsuki no you ni

(Fairy blue, for you
I'll shatter the stars and
Decorate the
Black Paper Moon
If you believing me!
When you're
Lost "Here" I am...
"Forever" With Your Soul
It'll sparkle if you look up
Just like a moon)

Every day, with every breath I draw, I am closer to the end of my life. For we are born with a finite number of breaths, and each one I take edges the sunlight that is my life toward the inevitable dusk.

I can only look at it all and sigh, for as death is the greatest mystery, so it is the most personal of revelations. We will not know, none of us, until the moment it is upon us, and we cannot truly and in good conscience convince another of our beliefs.

In coming to recognize my mortality, I have found the secret to enjoying those centuries, years, months, days, or even hours, that I have left to draw breath. This is the existance I can control, and to throw away the precious hours over fear of the inevitable is a foolish thing indeed. And to subconsciously think ourselves immortal, and thus not appreciate those precious few hours that we all have, is equally foolish.

I cannot control the truth of death, whatever my desperation. I can only make certain that those moments of my life I have remaining are as rich as they can be.

Drizzt'le kendimi neden bu kadar çok özdeşleştirdiğimi bir kez daha anlıyorum sanırım. Korkularımız farklı olsa da, şu yukarıdaki sözler durumuma ne kadar da çok uyuyor aslında...